Reis/Fotoverslag

Verslag 26-28 juni 2009

  

Het was al veel te lang geleden. En dit maal was er ook nog eens zo veel veranderd. De weg naar het asiel, een vreselijke beproeving voor elke autoband en de menselijke organen, is voorzien van een laag asfalt. Het asiel heeft een prachtig nieuw hek gekregen en direct links van dat hek de bouw van een heel nieuw asiel. En die bouw is al ver hoor. Mooie grote nieuwe ruimten, echte stenen muren, goede en solide hekken. De vloeren moeten nog gestort worden en de daken nog geplaatst. “Maar”, zo verzekerde Peter ons, “dat is er allemaal al joh! Nog even en dan kunnen we de honden gaan wassen en in hun nieuwe hokken doen!”

  

Foto's van de nieuwbouw van het asiel La Linea

  

  

Klik om te vergroten

  

Klik om te vergroten

Een indruk van het asiel,in oude staat

  

  

Klik om te vergroten

  

Fantastisch dat er mensen zijn die zich op deze wijze kunnen en willen inzetten voor datgene wat eigenlijk de verantwoording is van een ander, in dit geval eigenlijk van een ander volk, van een andere regering. Jammer toch dat men steeds weer moet constateren dat de bestuurders van een land niet capabel zijn om hun volk enigszins op te voeden laat staan te begeleiden. Zij geven te vaak juist het verkeerde voorbeeld en zien hun positie meer als een machtspositie met een wel zeer riant inkomen wat hier en daar op lucratieve wijze kan worden opgeschroefd. En dat heeft zeer grote gevolgen. Als zij zich al niet aan de wet houden, waarom zou de bevolking dat dan doen?

  

  

  

  

De honden in La Linéa krijgen het goed. Nog even. Ik vind het gewoon geweldig, in een woord GEWELDIG! Eerste en belangrijkste doel van dit weekend was het plaatsen van een airco op het dak van de “kliniek”. Met een koffer van 35 kilo vol gereedschap meegezeuld uit Nederland was het een peulenschilletje voor De Snor. De unit bleek zelfs meer dan capabel om ook de uitslaap cabine ernaast koel te houden. Dat was een mooie meevaller. Steriliseren, castreren en uitslapen kan nu allemaal plaatsvinden in een aangenaam temperatuurtje.

  

Tweede doel was de galgo puppy’s fotograferen, namen en nummers geven en op de site zetten. Het is echt niet goed om zo’n taak te hebben, want je komt de kennel niet meer uit. Wat zijn pups toch gaaf! De stagiaires hebben geholpen om per pup goede kenmerken te zoeken zodat ze als ze wat groter zijn ook duidelijk uit elkaar te houden zijn. Daarnaast zijn er nog wat andere zaken afgehandeld zoals het uitvoeren van een “kattentest”, foto’s maken etc.

  

  

En dan,na al dat harde werk is heerlijk chillen

  

Door: Joyce de Bruijn