Joyce vertelt

In het asiel in La Linéa wordt de hand gelegd aan de laatste werkzaamheden aan het nieuwe gedeelte. De vrijwilligers van het asiel werken zich een slag in de rondte om alles in kannen en kruiken te krijgen voordat het weer omslaat. Het is alweer eind september en de regentijd komt eraan.

De Stichting Second Chance Foundation Nederland draait op volle toeren om het geld voor 200 onderkomens voor de honden te kunnen kopen. Ze zijn een fantastisch eind op weg en het zou geweldig zijn als ze hun doel kunnen bereiken voordat de regen en het koude weer toeslaat.

Wij, het Greyt Creations galgoteam, zijn onlangs van start gegaan met onze hulp aan de galgo's van La Linéa. Gezamenlijk willen wij zorg dragen voor de neutralisatie van alle reeds inwonende en nog te komen galgo's binnen het asiel. Gezamenlijk willen wij trachten om een goed thuis voor de galgo's te vinden en dus bemiddelen bij eventuele adopties en aanvragen tot adopties.
Wij zullen hierbij optreden als onderdeel van de Stichting Second Chance Foundation.

In de afgelopen 4 jaar is er enorm veel veranderd binnen het asiel. Veel vrijwilligers hebben hun steentje bijgedragen en hard voor de honden in La Linéa gevochten. Hard gevochten ook tegen het grote onrecht wat in Spanje de dieren in het algemeen wordt aangedaan. Er is veel bijeen gesprokkeld aan goederen en geld om zo de dieren te kunnen voeden en voorzien van medische hulp. Eigenlijk is het gewoon te fantastisch voor woorden dat er zo'n saamhorigheid kan worden gecreëerd als er een gezamenlijk doel voor handen is en er zodoende zoveel kan worden gedaan en bereikt.

Natuurlijk zijn er af en toe wat schermutselingen geweest en die zullen ook altijd blijven terugkeren, want waar mensen werken vallen nu eenmaal spaanders. Wees eerlijk, welke gek zet zich nou in als vrijwilliger? Het kost enorm veel tijd, er is nooit een dankjewel of een schouderklopje, het kost klauwen met geld, je moet alles slikken en zo zijn er vast nog wel een paar te noemen. Gelukkig zijn er veel gekken, of misschien beter gezegd veel mensen met een goed hart en een hoop liefde die het allemaal op de koop toenemen en dat ene, oh zo belangrijke doel voor ogen houden. In dit geval zijn dat de honden van La Linéa.

Ik denk dat het best wel eens mag worden gezegd: zonder de hulp van alle vrijwilligers, pleeggezinnen, sponsoren en donateurs die zich ooit hebben ingezet voor de honden van het asiel in La Linéa was het nooit zover gekomen. Zonder al die mensen die vanuit hun liefde voor dieren een hond en in veel gevallen meerdere honden uit het asiel hebben geadopteerd was het nooit zover gekomen.

En last but not least: zonder de inzet, de opoffering, het incasseringsvermogen en het onuitputtelijke doorzettingsvermogen van Peter Koekebakker, Anna, alle andere vrijwilligers, niet te vergeten Peter's vrouw Madeleine was er geen asiel en geen uitweg meer geweest voor al deze dieren.

Respect.

Door:Joyce de Bruijn

Geachte Europees Parlement, Geachte Partij van de Dieren, mogen de honden van Spanje misschien even hun aandacht. Het zijn maar 5 minuutjes van uw kostbare tijd en de problematiek valt mede onder uw verantwoording ……………….

De vraag om hulp van de diverse asielen in Spanje is verontrustend hoog. Het aantal gedumpte en mishandelde honden wat bij de asielen wordt afgegeven of wat op straat wordt gevonden neemt toe.

Op dit moment is het jachtseizoen weer volop aan de gang. Over enige tijd begint de massa-slachting weer van die honden die volgens hun "bazen" niet meer productief zijn. Ophangen, uithongeren, achterlaten zonder iets bij voorkeur in een dichte schuur of een put of zo, vastbinden aan de auto en hard wegrijden en bij hard rennen dan klappen de longen vanzelf, in de brand steken, poten breken of afsnijden, moedwillig verwondingen toebrengen en rustig laten doodbloeden en zo zijn er talloze meerdere wijzen waarop de heren Spaanse jagers van hun honden af weten te komen.

De Spaanse overheid zwijgt indien men haar aanspreekt. De Spaanse ambassadeur in Nederland, de ambassade in Spanje krijgen genoeg petities maar nimmer is er van hun zijde een vuist gemaakt naar de Spaanse overheid. Er wordt in Spanje zelf mondjesmaat gehandhaafd, veroordeeld of beboet bij een vergrijp, slechts als er niets anders op zit en de media, de publiciteit het noodzakelijke maakt. En er zijn echt wetten die hierin voorzien! En 's avonds eten de heren politici er geen hap minder om, slapen zij er geen minuut minder om, nemen een glaasje sangria meer. Olé!

Is dit land werkelijk een onderdeel van Europa? En dat anno 2009? Neemt u zich alstublieft de moeite om deze problematiek eens nader te bekijken. Ik weet zeker dat u schrikt als u de vele afgrijselijk mishandelde dieren ziet. U zult als mens en als Europees Parlement, als Partij van de Dieren dit moordlustige gedrag niet kunnen tolereren want u vertegenwoordigd de stem van Europa, de mensen van Europa.

Dus doe ik een beroep op u, namens alle stichtingen, verenigingen, organisaties, sponsoren en donateurs, de adoptanten van buitenlandse honden en zeker niet te vergeten zij die hun stem niet kunnen laten horen maar wel rechten hebben: de honden/dieren van Spanje.

Dank u wel voor de 5 minuutjes.

Door:Joyce de Bruijn

Ode aan mijn Galgo

Ontspannen lig je aan mijn voeten,
tilt je kop op en kijkt me aan.

Je weet het nu toch wel zeker hé?
Ik laat je nooit meer gaan.

Wat ik je nog even wilde zeggen,
Mijn allerbeste maat ben jij.

En ik kan alleen maar hopen,
dat het voor jou hetzelfde is als voor mij.

Ik denk met angst aan jouw ouder worden
want eens komt er een einde aan.

Ik hoop dat het nog honderd jaar zal duren
Dan kunnen we lekker samen gaan.

Je hebt het wel begrepen denk ik
En dat je het nooit vergeet!

Je bent mijn allerliefste,
Mijn only and true soulmate.

De vrijwilliger

  

Laatstelijk heb ik mij verdiept in het fenomeen “de vrijwilliger”. Wat beweegt de vrijwilliger in het algemeen om zich voor een gekozen doel in te zetten?

Allereerst opgezocht wat er wordt verstaan onder de term “vrijwilliger”

Een vrijwilliger is iemand die uit vrije wil werkzaamheden verricht, buiten een vast dienstverband. In het algemeen zijn deze werkzaamheden onbetaald of staat er een vergoeding tegenover die lager ligt dan het minimumloon bij betaald werk. Een vrijwilliger verricht vrijwilligerswerk. Tegenwoordig worden vrijwilligers opgedeeld in 2 categorieën: nieuwe en klassieke vrijwilligers.

· De klassieke vrijwilliger is iemand die jarenlang in dezelfde organisatie een taak blijft uitvoeren. Zijn of haar motivatie wordt vaak gelinkt aan sociale aspecten. De vrijwilliger blijft bij de organisatie omdat de andere vrijwilligers vrienden zijn en omdat hij of zij al jaren hetzelfde doet. Deze vorm komt aan het begin van de eenentwintigste eeuw minder vaak voor dan de nieuwe vrijwilliger.

· De nieuwe vrijwilliger gaat eerder "shoppen" en neemt een engagement op met een specifiek doel (iets leren, een problematiek oplossen).

In meer letterlijke zin is een vrijwilliger iemand die iets uit vrije wil doet. De term wordt ook gebruikt voor mensen die vrijwillig in militaire dienst gaan om te strijden voor een politiek doel. Zo bestonden de Internationale Brigades uit vrijwilligers uit de hele wereld, die in de Spaanse Burgeroorlog tegen de nationalisten van Franco streden. Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Vrijwilliger

Met deze wetenschap worden mij al een aantal vraagstukken duidelijker. Een vrijwilliger voelt zich geëngageerd met een specifiek doel, waarvoor hij/zij zich vervolgens volledig inzet. Een vrijwilliger zoekt vervolgens die stichting/vereniging waartoe hij/zij zich het meest voelt aangetrokken en gaat aan de slag als onderdeel, als lid van een team, als lid van een eenheid.

Zo zou het daadwerkelijk moeten zijn. Helaas is de realiteit nog te vaak anders. In een aantal gevallen is er simpelweg niet tot een samenwerkingsverband te komen. En juist een goede samenwerking en een goede communicatie zijn onontbeerlijk.

Stichtingen/verenigingen etc. die zich voor eenzelfde doel inzetten hebben vaak eenzelfde werkwijze in veel opzichten. Alleen onderling samenwerken met andere stichtingen is geen optie. Wat de reden hiervan ook mag zijn. Terwijl een eenheid sterker staat, een grotere vuist kan maken en meer stem kan laten horen. Dat lijkt bijna op gemiste kansen om dichterbij het doel te komen, meer te kunnen bereiken.

Het zou werkelijk een fantastisch moment zijn als de stichtingen in hun streven de handen ineen slaan en als een eenheid zich naar buiten profileren. Al zou het alleen maar zijn om gehoord te worden en niet als klein en onbelangrijk eeuwig door te moeten vechten en minimaal blijvende invloed uit te kunnen oefenen. Want dat is toch uiteindelijk waarvoor iedereen strijdt: blijvende verbeteringen, blijvende goede nieuwe regels en wetten waarop toezicht wordt uitgeoefend.

Misschien toch eens proberen?

           

door: Joyce de Bruijn.

De overpeinzing: BOM!

   a1 (2K)

Ik heb een bom! Volgens die leuke mijnheer de dierenarts uit dat ene leuke programma heb ik een bom in huis! Hahahaha, wat een ongenuanceerde en bekrompen opmerking en dat voor iemand die een 4 jaar durende universitaire studie achter de rug heeft.

Mijnheer de dierenarts: ik heb een hond met leishmaniose uit het buitenland geadopteerd. Willens en wetens, met de ogen open en vooraf door de betreffende stichting er luid en duidelijk op gewezen! En dan wel op alle eventuele voortvloeiende gevolgen die er mogelijkerwijs voor mij en mijn viervoeter in zouden kunnen zitten ….. en .. ze hebben mij bij de grens niet opgepakt omdat ik een bom bij me had en het stond nota bene in het paspoort van mijn hond: leishmaniose positivo!

Leishmaniose is een onbekend begrip bij ons in Nederland. De oorsprong van de ziekte is de steek van een zandvlieg. Dat kan zowel bij mens als bij dier plaatsvinden. behoren. Een dier kan erg ziek er van zijn of worden, zeker zonder de goede medicatie! En dan nog, de ene hond is er doodziek van de ander duidelijk niet. En dat gebeurd eigenlijk met alle Middellandse Zeeziekten, zoals ze genoemd worden: tekenkoorts ofwel Erlichia en/of hartworm ofwel Filaria en/of Leishmaniose.

Middellandse Zeeziekten, mijnheer de dierenarts, waar zoveel Nederlandse mensen op vakantie gaan met hun trouwe viervoeters. Maar u weet natuurlijk uit betrouwbare bron dat in de grote vakantie de zandvlieg net zelf op vakantie is, hahaha! Want al die Nederlandse mensen en hun trouwe viervoeters die daar vertoeven, die vallen natuurlijk buiten de pot. Onmogelijk toch dat die terugkomen als eventuele bommetjes … Er is geen Nederlandse dierenarts die op leishmaniose test, of op andere Middellandse Zeeziekten. En dan vraag ik me toch ook af hoeveel honden er de goede medicamenten krijgen of misschien wel niet hadden hoeven te overlijden mits er goede medicamenten of behandeling was gegeven.

Frankrijk en Spanje zijn toch echt landen waar veel huisdieren op vakantie mee naar toe gaan en tja je kunt je kop heel diep in het zand steken

Een voorstel mijnheer de dierenarts: het leven gaat voort, de bacterie of infectueuze vlieg zal ook hier toeslaan, zij het dan niet door de reeds besmette dieren of zoals die ene mevrouw van die stichting zei door de terugkerende militairen uit Afghanistan (en dan voeg ik de vakantiegangers uit de Middellandse Zeeziekten-gebieden ook nog even toe) … nee doordat onze temperatuur door onze eigen zo vakkundige wijze waarop wij ons milieu naar de knoppen helpen zal stijgen en stijgen en dus het klimaat ook bij ons een uitstekende verblijfplaats zal gaan worden voor deze bacteriën en vliegen ………… zou het misschien beter zijn om gewoon eens wat onderzoek naar dit fenomeen te doen, in plaats van zo’n ongenuanceerde en bekrompen opmerking te plaatsen ………… een bom, laat me niet lachen!

     

Door: Joyce de Bruijn

     

Buitenlandse honden

  

Tja … in wezen heeft men gelijk. De kranten staan er bol van: adopteer geen dieren uit het buitenland!

Ik overpeins hetgeen ik lees en heel even denk ik zo zou het moeten zijn, ieder land legt zich toe op zijn eigen beleid ten aanzien van de dieren. Dat is goed, zo zou het moeten zijn ………

En dan komt de boosheid en de verontwaardiging naar boven. Boosheid over alles wat je daar zelf hebt gezien en meegemaakt. De gruwelijkheden en onmenselijk gedrag tegenover dieren. Het vechten tegen de bierkaai en de pijn en het verdriet van de mensen die het wel ene moer kan schelen …….. Boosheid ten aanzien van het feit dat dit in de kranten wordt gezet ……… adopteer geen hond uit het buitenland! Nee, niet doen, laat ze daar lekker zitten en steek je kop een kilometer in het zand. Sluit je ogen voor hetgeen er in een EEG-land, een land wat behoort bij ons Europa, met de dieren gebeurd. Het is gewoon lekker ver van je bed, dus waarom zou je jezelf er druk om maken? Laat een traan als je op een site wordt geconfronteerd met dit leed en lees vooral de kranten: adopteer geen hond uit het buitenland!

Natuurlijk zou het anders moeten zijn. Natuurlijk zou de regering van de landen waar dit leed plaatsvindt hand in eigen boezem moeten steken. Paal en perk moeten stellen door de wet op de dierenbescherming (als deze al zou bestaan) eens goed onder de loep te nemen en ook erop moeten toezien dat men zich aan deze wet houdt. Het zou mooi zijn als er een klein stukje van alle “privileges en onkostendeclaraties” van de diverse (buitenlandse) “regeringsambtenaren/ministers” zouden worden gekort en zouden worden omgezet in een subsidie voor de vele asielen. Het zou fijn zijn als de gemeenten een registratieplicht hadden en de mensen ook “hondenbelasting” zouden moeten betalen …….. wat ook misschien weer ten goede zou kunnen komen van de andere dieren …….. 2008 in een Verenigd Europa.

Haha, mijn neus. Niks verenigd. Ik zou me schamen om verenigd te zijn en op een rij met deze landen te worden genoemd. Bah! In dit wonderschone Nederland hebben wij miljardtriljoenen regels en nog eens zoveel formulieren die je moet invullen om aan die regels te voldoen. Bij ons betalen wij per hond belasting, worden we verplicht tot inenting en aangegeven door de buurman als die denkt dat wij gemeen zijn tegen onze dieren. 2008 in een Verenigd Europa wordt er nog altijd gejaagd met honden en voldoen ze niet ach dan schieten we ze af, hangen we ze op, hongeren we ze uit, steken we ze in de fik of doen we er leuke spelletjes mee …. snelwegje rennen tot je wordt aangereden, ledemaatjes afsnijden en eens kijken hoe het uitpakt, voetballen met de allerkleinsten ……….

Tja …. In wezen heeft men gelijk. De kranten staan er bol van: adopteer geen hond uit het buitenland. Maar ………… als je dit zegt is het dan niet hard tijd en zaak dat er een campagne wordt gestart om degenen waarom het gaat te helpen en veilig te stellen? Het is toch immers de bedoeling dat de mensheid zich bewust wordt van haar wandaden en hier lering uit trekt?

Tja ………………..

     

Door: Joyce de Bruijn