Rasbeschrijving
De Greyhound
Schouderhoogte:
Een greyhound is tussen de 68 en de 76 centimeter hoog; reuen meten tussen de 71 en de 76 centimeter en teven tussen de 68 en 71 centimeter.
De Vacht:
De vacht van de greyhound is: glad en kortharig, fijn van structuur, zacht en ligt vlak tegen het lichaam van de hond aan.
De Kleur:
Greyhounds zijn vaak: vaalzwart, blauwig, rood of beige, al dan niet met een witte tekening, vaak in de vorm van een (uitlopende) borstvlek. Minder vaak wordt er een greyhound met gekleurde vlekken aangetroffen. Bij voorkeur heeft een greyhound donkere ogen.
Karakter omgang en gebruik:
De greyhound is bovenal aanhankelijk en is een trouwe metgezel, iets dat in zijn geschiedenis ligt opgesloten. De greyhound is een liefdevolle hond, die een zeer sterke relatie met zijn eigenaar en de eventuele gezinsleden ontwikkelt, derhalve is de greyhound erg gevoelig aangelegd: een lichte stemverheffing brengt de hond al uit zijn element. Zo alert als de hond buiten is, zo rustig is hij in het huis. Een bezoeker zal de aanwezigheid van de greyhound nauwelijks opmerken, een greyhound heeft doorgaans weinig op met vreemden en kenmerkt zich in zijn benadering naar buitenstaanders noch door overmatig enthousiast, noch door agressief gedrag. De greyhound is vriendelijk, doch ietwat afstandelijk naar buitenstaanders. De greyhound kan, afhankelijk van zijn stemming, zeer rustig, of zeer zenuwachtig gedrag vertonen, de hond is erg gevoelig voor invloeden van buitenaf. De vaak humoristische en onverschillige gedragingen van de greyhound, doen sommigen geloven dat deze hond niet bijster intelligent zou zijn; algemeen wordt echter aangenomen dat de greyhound een intelligente hond is, weliswaar niet het beste jongetje van de klas, maar een goede middenmoot. De greyhound is betrouwbaar met kinderen en doorgaans evenzo betrouwbaar in de omgang met ras- en soortgenoten. Als de greyhound in zijn oorspronkelijke taak: de jacht vervult, heeft hij echter weinig oog voor iets anders, allerhande objecten op weg naar zijn doel worden dan over het hoofd gezien: de greyhound weet als geen andere hond dat de kortste weg tussen twee punten, een rechte lijn is en spelende kinderen en afrasteringen van allerhande soorten die op deze lijn opduiken vallen buiten het blikveld van de hond. Als, tijdens de jacht, het instinct van de greyhound de overhand heeft, zijn commando's aan dovemansoren besteed, de greyhound kan dan ook beter aangelijnd worden uitgelaten. Tijdens de jacht wil de greyhound, op een voor hem uitzonderlijke manier, nog wel eens onverwacht temperamentvol uit de hoek komen, een snauw naar een concurrent soortgenoot is dan niet ongewoon. De greyhound doet, naar zijn oorspronkelijke functie en taken, uitstekend dienst als renhond en als jachthond. De greyhound wordt ook gebruikt als showhond en mag zich verheugen op een toenemende mate van waardering jegens hem, als gezinshond.
De Geschiedenis:
De bewering dat de greyhound het oudste hondenras is, mag in enige mate in twijfel worden getrokken; feit is, dat de greyhound het eerst afgebeelde hondenras is. De greyhound wordt aangetroffen op onder meer enkele vroeg-Bijbelse prenten en wordt op andere afbeeldingen in het bijzijn van nomaden aangetroffen. Opvallend is de rol van gezelschapsdier (eerder dan als huisdier), die de hond al in een vroeg stadium vervulde.
De greyhound werd in Engeland gefokt, met als taak het op het zicht jagen op klein- en groot wild. Hiernaast werd en wordt de greyhound vaak ingezet als renhond en geroemd om zijn acceleratie en snelheid op met name de korte sprint. In het bochtenwerk en op de langere afstand, moet de greyhound het vaak afleggen tegen één van zijn rasgenoten: de sloughi of de whippet, maar op de korte sprint is de greyhound het onbetwiste nummer één.
Het verschil tussen de Greyhound en de Galgo Espanől.
De Galgo Espanől en de Greyhound lijken heel erg veel op elkaar. Soms vraag je jezelf misschien wel eens af waar je op moet letten.
Hier staan een aantal kenmerken op een rijtje.
Algemeen:
Als je naar de Greyhound en de Galgo Espanől kijkt, zul je zien dat de Greyhound eerder in een 'vierkant' zou passen. De Galgo Espanől is meer een 'rechthoek'.
Ook is de Galgo iets kleinder dan de Greyhound, maar dit kan natuurlijk per hond verschillen
De staart van de Galgo Espanől is meestal ook wat langer dan die van de Greyhound, soms raakt deze zelfs de grond, of zit er een 'krul' in. De aanzet van de staart is bij de Greyhound ook hoger dan die van de Galgo.
Kop:
De Galgo Espanől heeft een wat spitser en smaller hoofd. De Greyhound heeft een bredere schedel, die spits naar de neus toe loopt. De Greyhound heeft dus ook een duidelijke 'stop'.
De ogen van een Greyhound zijn ovaalvormig; die van een Galgo Espanől zijn amandelvormig.
De hals van een Greyhound is meestal stevig en gespierd. Bij de Galgo is de hals meestal slank en ovaal.
Vacht:
De vacht van de Greyhound is altijd kort en gladharig. Bij de Galgo kan het zowel kort, halflang en ruwharig zijn.
Gewicht en snelheid :
De Greyhound is krachtig gebouwd en rond gespierd. Deze hond weegt ongeveer tussen de 24 en 30 kg. De Galgo is juist slank gebouwd met vlakke, lange spieren en weegt ongeveer tussen de 20 en 28 kg.
De Greyhound is een echt sprinter en kan dus op korte afstanden ongeveer 80 km per uur halen. De Galgo is meer voor de lange afstand en heeft meer uithoudingsvermogen. De Galgo Espanől haalt ongeveer 50 km per uur.
Bron :“www.windhonden.net”
De Galgo Espańol
De Galgo Espańol is een hondenras dat afkomstig is uit Spanje.Deze windhond is al honderden jaren raszuiver en was oorspronkelijk vooral terug te vinden op boerderijen waar het dier optrad als waakhond en op klein wild joeg. Een volwassen reu is ongeveer 68 cm hoog, een volwassen teef ongeveer 65 cm.
De Galgo Espanol stamt af van uit Groot-Brittannië geďmporteerde Greyhounds en uit Marokko afkomstige Sloughis. De Galgo lijkt in veel opzichten op een Greyhound. De Greyhound is iets groter. De Greyhound is op het rechte stuk sneller dan de Galgo. De Galgo is echter wendbaarder en meer geschikt voor de jacht op ruw terrein. Tevens is de Galgo minder gevoelig voor blessures. De Galgo is een sterke en harde hond. Ze zijn heel makkelijk te houden als huishond. Erg lief voor het gezin, iets rustiger en afstandelijker tegen vreemden, maar niet of nauwelijks waaks.
De Galgo heeft het in Spanje niet makkelijk. Ze worden voornamelijk gehouden door mensen uit de lagere bevolkingsklasse. Die gebruiken de honden voor de jacht en renwedstrijden. De honden leven vaak onder slechte omstandigheden.
Als de Galgo op een leeftijd van zo'n 2,5 jaar komt, verliest hij steeds meer snelheid. Vaak worden ze gedumpt in de bossen, opgehangen, overgoten met zuur of achter een auto vastgebonden. Gelukkig zien steeds meer mensen in Spanje in dat de Galgo een lieve, zachtaardige hond is. De Galgo heeft echter wel de ruimte nodig om af en toe te doen waar ze goed in zijn, rennen.
Bron: Wikipedia
